نظرسنجی Nielsen که از سوی Monday.com انجام شده، از ۱۷۰۰ مدیر ارشد در ۷ کشور می‌پرسد که هوش مصنوعی چه تغییری در نقش مدیریتی آن‌ها ایجاد کرده است. نتیجه: بیش از نیمی از مدیران می‌گویند پس از پذیرش هوش مصنوعی، ارزیابی کار کارکنانشان دشوارتر شده، چون خروجی‌ها به‌صورت آماده و صیقل‌خورده به دستشان می‌رسد و تشخیص سهم کارمند از سهم هوش مصنوعی عملاً ناممکن می‌شود. تقریباً نیمی از مدیران نیز می‌گویند وقت بیشتری صرف بازبینی و هدایت خروجی تیم‌هایشان می‌کنند.

این به معنای نارضایتی مدیران نیست. ۹۴ درصد از آن‌ها در نظرسنجی گفته‌اند از بهبود کار با هوش مصنوعی هیجان‌زده‌اند. میخال میلر لوی، رئیس بخش پژوهش بازار و insights مشتری در Monday.com، این هیجان را به روزهای اولیه اینترنت در دهه ۲۰۰۰ تشبیه کرده و گفته مشکل اصلی این است که هوش مصنوعی سریع‌تر از فرآیندهای سازمانی حرکت می‌کند.

مدیران در حال بازتعریف معیارهای ارزیابی هم هستند: ۷۸ درصد گفته‌اند پس از پذیرش هوش مصنوعی شیوه ارزیابی کارکنان را تغییر داده‌اند و حالا وزن بیشتری به توانایی پرامپت‌نویسی، انتخاب وظایف قابل‌واگذاری به AI و آزمایش روش‌های جدید کار می‌دهند.

اما در همین حال، ۴۶ درصد مدیران از هوش مصنوعی برای کمک به تصمیم‌گیری‌های خود و ۳۹ درصد رهبران از آن برای پیش‌نویس ارزیابی عملکرد استفاده می‌کنند. لوی درباره احتمال ورود سوگیری به این فرآیند گفته که شرکت‌ها هنوز راه‌حلی برای این مسئله پیدا نکرده‌اند.

از نظر زیرساخت نرم‌افزاری، وضعیت هم پیچیده‌تر شده است:

  • ۵۷ درصد مدیران می‌گویند سازمانشان حالا ابزارهای بیشتری در گردش دارد.
  • ۵۱ درصد گفته‌اند ابزارها پس از پذیرش AI به‌هم‌وابسته‌تر و خوشه‌ای‌تر شده‌اند.
  • تنها ۲۹ درصد زیرساخت هوش مصنوعی سازمانشان را بهینه و متمرکز توصیف کرده‌اند.

با ورود ایجنت‌های خودمختار، نگرانی‌ها هم عمیق‌تر شده: ۵۸ درصد مدیران انتظار دارند در سال آینده بیشتر از کارکنان انسانی، ایجنت هوش مصنوعی نظارت کنند و ۴۶ درصد از از دست دادن کنترل بر رفتار این ایجنت‌ها نگران‌اند. ۳۵ درصد نیز از اینکه بابت تصمیمات هوش مصنوعی مسئول شناخته شوند، ابراز نگرانی کرده‌اند.

خوانش تحریریه: پذیرش هوش مصنوعی به مسئله حکمرانی تبدیل شده است#

برای کسی که همین حالا با ابزارهای ایجنت و اتوماسیون کار می‌کند، این خبر یک نکته عملی دارد: مشکل اصلی فنی نیست، ساختاری است. شرکت‌ها ابزار داده‌اند اما فرآیند ارزیابی، معیارهای شفاف، و مدل پاسخ‌گویی برای ایجنت‌ها را هم‌زمان نساخته‌اند. نتیجه این است که مدیران نه فقط وقت کمتری صرف کار نمی‌کنند، بلکه بار نظارتی جدیدی به دوششان افتاده که «کار نامرئی» نامیده می‌شود. اگر در سازمانی ایجنت مستقر می‌کنید، پیش از هر چیز باید مشخص کنید چه کسی مسئول خروجی آن است و چگونه عملکردش سنجیده می‌شود. بدون این پاسخ، همان نگرانی‌هایی که ۳۵ درصد مدیران ابراز کرده‌اند، شما را هم خواهد گرفت.

منبع: TechCrunch AI