آمازون اخیراً اعلام کرد در مذاکره با نهادهای محلی درباره ساخت دیتاسنترها دیگر از توافق‌نامه‌های عدم‌افشای اطلاعات (NDA) استفاده نمی‌کند. این خبر در میانه‌ی یک پست وبلاگی بلندتر منتشر شد که در آن آمازون تلاش کرده استدلال کند دیتاسنترها برای جوامع محلی مفیدند.
مایکروسافت نیز پیش‌تر در همین سال اعلام مشابهی کرده بود. به‌گفته‌ی تیم گزارش‌دهی TechCrunch، این تصمیم آمازون در مقایسه با خبرهای دیگر پنهان مانده و در اولویت خبری قرار نگرفته است.
شون اوکی‌ن، خبرنگار TechCrunch، ریشه‌ی اصلی اعتراضات مردمی را «مذاکره در خفا» دانست و گفت بسیاری از پروژه‌ها به‌گونه‌ای مذاکره می‌شوند که مردم حتی نمی‌دانند چه شرکتی قرار است از دیتاسنتر استفاده کند. او این الگو را به دهه ۲۰۱۰ و روش‌های اوبر در مذاکره با شهرداری‌ها برای دریافت یارانه‌ی مالیاتی تشبیه کرد.
در همین حال، شهرهای متعددی در آمریکا مصوبات تعلیقی (moratorium) برای ساخت دیتاسنتر تصویب کرده‌اند. نیویورک یک تعلیق یک‌ساله بر صدور مجوز پروژه‌های بزرگ دارد که از نظر فنی تا تکمیل فرآیند بررسی زیست‌محیطی ایالت ادامه خواهد داشت. سان‌فرانسیسکو نیز اخیراً مصوبه‌ی مشابهی داشته است.
ربکا بلن، خبرنگار دیگر TechCrunch، نسبت به اثر بلندمدت این تعلیق‌ها تردید دارد و می‌گوید این مصوبات معمولاً یک یا دو ساله‌اند، درحالی‌که دیتاسنترها به‌دلیل مسائل زونینگ و تأمین مالی حداقل دو تا پنج سال آینده به بهره‌برداری نمی‌رسند. با این حال، او و همکارانش می‌گویند نگرانی شرکت‌ها از فشارهای اجتماعی قابل تشخیص است.
حذف NDA یک گام اول است، نه راه‌حل#
حذف توافق‌نامه‌های عدم‌افشا عملاً شفافیت اطلاعاتی را بالا می‌برد، اما به‌تنهایی نمی‌تواند نگرانی‌های واقعی مردم درباره مصرف برق، آب و تأثیر بر ارزش املاک را پاسخ دهد. برای کسی که همین حالا در حال برنامه‌ریزی زیرساختی است، این تغییر یعنی در مذاکرات بعدی با نهادهای محلی باید انتظار داشته باشد جزئیات قرارداد عمومی شود — و این هم فرصت است و هم ریسک، چون رقابتی‌تر شدن افشاگری ممکن است شرایط مذاکره را برای شرکت‌ها سخت‌تر کند.
منبع: TechCrunch AI
دیدگاه‌ها
برای گذاشتن دیدگاه وارد شو
دیدگاه‌ها فقط از حسابهای کاربری پذیرفته می‌شوند.
ورود / ثبتنامهنوز دیدگاهی ثبت نشده — اولین نفر باش.