به گزارش The Information، بنیانگذاران Anthropic از سهامداران خواسته‌اند ساختاری را تصویب کنند که به دارین آمودئو، مدیرعامل، و شش هم‌بنیان‌گذار دیگر سهم رأی ویژه‌ای بدهد که مجموعاً ۵۰.۱ درصد آرا را در اکثر مسائل شرکتی پوشش دهد. این ساختار به شرطی معتبر خواهد بود که حداقل سه نفر از این هفت نفر، حداقل سهم خود را در شرکت نگه دارند.

این درخواست در هفته‌های آینده به رأی گذاشته می‌شود. اگرچه ایده سهام با حق رأی فوق‌العاده جدید نیست (متا و اسنپ‌چت نمونه‌های آن هستند)، اما رویکرد گروهی و اشتراکی این هفت نفر برای حفظ کنترل، غیرمعمول است.

دلیل اصلی این اقدام، مالکیت محدود بنیانگذاران است. گزارش‌ها حاکی است هر یک از هفت بنیان‌گذار تنها ۲ درصد از سهام شرکت را در اختیار دارند. همچنین، آن‌ها پیش‌تر متعهد شده‌اند ۸۰ درصد ثروت خود را اهدا کنند؛ تعهدی که آمودئو در ماه ژانویه و هم‌زمان با هشدار درباره خطر تمرکز ثروت ناشی از هوش مصنوعی اعلام کرده بود. سهام جدید ارزش اقتصادی اضافه‌ای برای آن‌ها نخواهد داشت، اما کنترل گروهی را پس از ورود به بازار بورس حفظ می‌کند.

جزئیات دیگری نیز در این ساختار پیشنهادی دیده می‌شود:

  • «اعتماد بلندمدت منفعت» (Long-Term Benefit Trust) همچنان اکثریت اعضای هیئت‌مدیره را انتخاب خواهد کرد.
  • تعداد کرسی‌های بنیانگذاران در هیئت‌مدیره از دو به سه افزایش می‌یابد.
  • کارمندان سهام خود را دریافت خواهند کرد تا در موارد بن‌بست رأی‌دهی، نقش تعیین‌کننده داشته باشند.

Anthropic که پنج سال از تأسیسش می‌گذرد، در ماه مه ارزشی معادل ۹۶۵ میلیارد دلار داشت. اخیراً ارزش این شرکت در بازار ثانویه به ۱.۵ تریلیون دلار رسیده و انتظار می‌رود عرضه عمومی (IPO) آتی، همین ارزش‌گذاری جدید را منعکس کند.

تحلیل: وقتی تعهد اخلاقی با نیاز به کنترل اقتصادی در می‌شود#

این خبر دو واقعیت را هم‌زمان به نمایش می‌گذارد: نخست، فشار برای حفظ کنترل در شرکت‌های هوش مصنوعی که به سرعت در حال تبدیل شدن به غول‌های بازار هستند؛ و دوم، چالش بنیانگذارانی که هم‌زمان می‌خواهند ثروت خود را اهدا کنند و کنترل استراتژیک شرکت را در دست نگه دارند. ساختار پیشنهادی Anthropic تلاش می‌کند این پارادوکس را با جدا کردن «ارزش اقتصادی» از «قدرت رأی» حل کند. اما این رویکرد می‌تواند برای سرمایه‌گذاران نهادی ریسک محسوب شود، زیرا تمرکز قدرت در دستان گروهی که سهم اقتصادی کمی دارند، ممکن است تعادل بین منافع سهامداران و تصمیمات استراتژیک را بر هم بزند.

منبع: TechCrunch AI