جنسن هوانگ، مدیرعامل انویدیا، پس از دو‌ونیم ماه از رفتن دیوید ریبر، مدیر ارشد امنیتی این شرکت، به‌دلیل گسترش گزارش‌ها درباره‌ی روابط خارج از ازدواجش از انویدیا خارج شد. این روابط با یک مدیر در Megaspeed، شرکت مراکز داده‌ی مستقر در سنگاپور که نهادهای تحقیقاتی آمریکا آن را به انتقال تراشه‌های انویدیا به چین متهم می‌کنند، آغاز شد و سپس به گزارش‌هایی درباره‌ی دو رابطه‌ی جداگانه با کارمندان خود انویدیا کشیده شد.

ریبر پیش از رفتن در آگوست، در لینکدین نوشته بود که بیش از دو سال است تشخیص پارکینسون جوان‌ onset گرفته و به دلیل سلامتی و خانواده شرکت را ترک می‌کند. او چهار سال در نقش مدیر ارشد امنیتی و در مجموع هفت سال در انویدیا کار کرده بود. جانشین او، ساشا زدجلار، پیش‌تر ۱۷ سال در اکسان‌موبیل در هیوستون، یک سال در Salesforce و چند سال در شرکت امنیت سایبری ReversingLabs فعالیت داشته است. زدجلار به سؤالات درباره‌ی این گذار و میزان آگاهی تیم امنیتی پاسخ نداده است.

نیویورک‌تایمز گزارش داده که وکیل ارشد انویدیا بیش از یک سال پیش با تحقیقات دولتی درباره‌ی Megaspeed درگیر بوده است. پنج کارمند انویدیا نیز گفته‌اند هوانگ با معاونی که مستقیماً به او گزارش می‌داده رابطه داشته. رویترز با استناد به دو نفر، از رابطه‌ی دوم خبر داد. Megaspeed هرگونه تخلف را انکار کرده است.

آنچه منابع امنیتی درباره‌ی این پرونده می‌گویند#

نیکلاس افتمیادس، افسر ارشد بازنشسته‌ی اطلاعاتی که بیش از ۱۰۰۰ متخصص امنیت شرکتی را آموزش داده و کتاب «عملیات جاسوسی چین و تاکتیک‌های آن» (۲۰۲۰) را نوشته، می‌گوید روش‌های جمع‌آوری اطلاعات توسط سرویس‌های بیگانه عمدتاً بر گفت‌وگوهای روزمره استوار است، نه هک، و همین شناسایی ریسک‌ها را برای تیم‌های امنیتی دشوار می‌کند. او همچنین اشاره کرد که بسیاری از تیم‌های امنیتی به‌دلیل نبود درآمدزایی، از بودجه‌ی کافی برخوردار نیستند و مدیران عامل اغلب به هشدارهای آن‌ها با جمله‌ی «نه یک سنت بیشتر از انطباق» پاسخ می‌دهند.

افتمیادس درباره‌ی ابزارهای فنی نیز گفت دستگاه‌های IMSI catcher که برج مخابراتی جعلی می‌سازند، نسخه‌ی پایه‌ی آن‌ها حدود ۱۰۰۰ دلار هزینه دارد و در یک چمدان جا می‌شود، هرچند مدل‌های دولتی بسیار گران‌ترند. او افزود در چند پرونده‌ی جاسوسی مرتبط با چین در سال گذشته این دستگاه‌ها نقش داشته‌اند.

خوانش تحریریه#

این خبر برای کسی که با ابزارهای موجود ایجنت و اتوماسیون می‌سازد، پیام مشخصی دارد: تهدیدهای امنیتی در سازمان‌های بزرگ لزوماً از کانال فنی نمی‌آیند. اگر یک سرویس اطلاعاتی بخواهد روی یک مدیرعامل نفوذ کند، به‌احتمال زیاد از طریق روابط شخصی، فشار روانی و مهندسی اجتماعی عمل می‌کند، نه با یک آسیب‌پذیری صفر‌روزه. تیم‌های امنیتی که فقط به فایروال و مانیتورینگ شبکه فکر می‌کنند، در برابر این نوع تهدید عملاً کورند. با این حال، این خبر هنوز نشان نمی‌دهد که انویدیا واقعاً قصوری کرده یا خیر؛ هیچ مدرکی مبنی بر آگاهی یا بی‌توجهی تیم امنیتی به این پرونده منتشر نشده است.

منبع: TechCrunch AI