دو آسیب‌پذیری بحرانی در زبان برنامه‌نویسی PHP — زبانی که پشت حدود ۷۰ درصد وب‌سایت‌های جهان قرار دارد — هفته گذشته سازمان‌ها را درگیر کرد و برخی را مجبور کرد سایت‌هایشان را تا زمان رفع حفره‌ها از دسترس خارج کنند. تامر شوارتز، مدیر فنی بخش Exposure Management & AppSec در Wiz (شرکت تحت مالکیت Google)، در پادکست Equity رسانه TechCrunch گفت این فقط «آغاز ماجرا» است و هوش مصنوعی سرعت کشف و بهره‌برداری از آسیب‌پذیری‌های جدید را به‌شدت تغییر می‌دهد.

شوارتز که در تیم رفع این باگ‌ها همراه با OpenAI، گروه پژوهشی Calif و تیم توسعه PHP حضور داشت، در گفت‌وگو با ربکا بلان، مجری پادکست، درباره جزئیات این رقابت از داخل صحبت کرد. او به این موضوع نیز پرداخت که چرا رفع دستی آسیب‌پذیری‌ها دیگر مقیاس‌پذیر نیست و استارتاپ‌های مرحله اولیه چگونه باید از ابتدا امنیت را در معماری محصولشان لحاظ کنند.

عنوان این اپیزود به پدیده‌ای به نام PHP2Shell اشاره دارد که در متن پادکست جزئیات فنی آن شرح داده نشده، اما شوارتز از اصطلاح «vulnpocalypse» (آپوکالیپس آسیب‌پذیری) برای توصیف آینده‌ای استفاده کرده که در آن هوش مصنوعی می‌تواند حجم آسیب‌پذیری‌های کشف‌شده را به‌طور چشمگیری افزایش دهد.

خوانش تحریریه#

این خبر جزئیات فنی جدیدی اضافه نمی‌کند — نه شماره CVE مشخصی، نه نوع دقیق حمله، نه جزئیات PHP2Shell. اما پیام اصلی آن برای کسی که همین حالا با ابزارهای موجود ایجنت و اتوماسیون می‌سازد، مهم است: سرعت کشف آسیب‌پذیری‌ها دیگر تابع توان تیم‌های امنیتی نیست، بلکه تابع سرعت مدل‌های زبانی در تحلیل کد است. اگر محصول شما روی زیرساختی با وابستگی‌های فراوان ساخته شده، فاصله بین «آسیب‌پذیری وجود دارد» تا «آسیب‌پذیری فعال است» کوتاه‌تر می‌شود. این یعنی تست‌های امنیتی خودکار و به‌روزرسانی مداوم وابستگی‌ها از یک توصیه‌ی خوب به یک ضرورت عملیاتی تبدیل می‌شود. در مقابل، چیزی که این خبر ثابت نمی‌کند این است که AI در حال حاضر به‌طور گسترده در کشف حفره‌ها استفاده شده یا اینکه حمله‌ای واقعی از این مسیر رخ داده. فعلاً یک هشدار است، نه گزارش یک رخداد.

منبع: TechCrunch AI