استارتاپ Tau Robotics در سان‌فرانسیسکو سرویس نظافت خانه با ربات‌های انسان‌نما ارائه می‌دهد که در حال حاضر توسط اپراتور انسانی از راه دور کنترل می‌شوند. این ربات‌ها از طریق دوربین‌های نصب‌شده روی سر و مچ‌هایشان، تصاویر محیط را به دفتر مرکزی Tau می‌فرستند و انسان‌ها حرکت‌ها را هدایت می‌کنند. در ازای این خدمت، قیمت‌ها از ساعتی ۳۰ دلار (برای یک ربات) به ۶۰ دلار برای نظافت هفتگی با دو ربات یا ۱۰۰ دلار برای یک بازدید تک‌بار تغییر کرده است.

هدف بلندمدت Tau ساخت ربات‌های نظافتی کاملاً خودمختار است. هر حرکاتی که ربات در محیط واقعی انجام می‌دهد — پاک‌کردن سطح، تا کردن لباس — به‌عنوان داده‌ی آموزشی برای مدل‌های بعدی استفاده می‌شود. به همین دلیل قیمت‌گذاری Tau پایین‌تر از آنچه برای محصولی با این سطح از فناوری انتظار می‌رود است.

هر ربات ۴/۵ فوت ارتفاع دارد، سر و دست‌هایش چاپ سه‌بعدی است، و به‌جای دست‌های انسان‌نما از پنجه‌های چنگکی استفاده می‌کند (چون نسخه‌های انسان‌نما دوام کافی ندارند). برای نظافت توالت، ربات سه بار سرِ ابزار پاک‌کننده‌اش افتاد و هر سه بار خودش آن را دوباره نصب کرد.

بر اساس گفته‌ی Cornelia Weinzierl، یکی از بنیان‌گذاران Tau، ربات فعلاً می‌تواند برخی کارها مثل جارو و تی‌کشیدن را بدون کمک انسانی انجام دهد، اما کارهایی مثل مرتب‌کردن تخت و تا کردن لباس هنوز به «راهنمای کینماتیکی» نیاز دارد: اپراتور انسانی حرکت را انجام می‌دهد و سنسورها آن را به ربات منتقل می‌کنند.

مشکلات عملی هم کم نیستند. در اولین بازدید گزارشگر MIT Technology Review، ربات از پله‌های ورودی ساختمان به‌سختی بالا رفت، روی پله‌های فرش‌شده داخل خانه اصلاً نتوانست حرکت کند، و به‌دلیل گرمای غیرعادی هوا، تجهیزات اپراتور انسانی از کار افتاد و ربات قبل از پایان ساعت رزرو‌شده خانه را ترک کرد. شیرهای آب چکه می‌کردند، یک بطری روغن زیتون واژگون شد، و ربات نتوانست یک تصفیه‌کننده هوا را سرِجای خودش برگرداند.

خوانش تحریریه#

این خبر برای کسی که ایجنت یا اتوماسیون می‌سازد، الگوی جالبی است: Tau عملاً داده‌ی world-model از محیط واقعی می‌خرد و در ازای آن خدمت ارزان ارائه می‌دهد. اگر از زاویه‌ی محصول‌سازی به آن نگاه کنید، سؤال این است که آیا می‌توان مدل‌های خودمختار را بدون دسترسی به این حجم از تعامل فیزیکی در خانه‌های واقعی آموزش داد. پاسخ فعلاً «نه» به نظر می‌رسد.

اما برای کاربر واقعی، این خبر عملاً چیزی عوض نمی‌کند. ربات‌ها کند هستند، هنوز مستقل نیستند، و در شرایط غیرایده‌آل (گرما، پله، Wi-Fi ضعیف) از کار می‌افتند. کسی که به‌دنبال نظافت خانه است، با همین ۶۰ تا ۱۰۰ دلار می‌تواند نیروی انسانی بیاورد. ارزش این سرویس فعلاً در جمع‌آوری داده است، نه در جایگزینی نیروی کار.

نکته‌ی احتیاطی: اگر مشابه این مدل را در بازار ایران یا خاورمیانه دیدید، بدانید که هزینه‌ی زیرساختی (اینترنت پایدار، تأخیر سیگنال، تعمیر و نگهداری ربات) در عمل می‌تواند مدل اقتصادی را بشکند. Tau در سان‌فرانسیسکو با سرمایه‌ی ریسک کار می‌کند؛ این یک محصول نیست، یک آزمایشگاه با مدل درآمدی است.

منبع: MIT Technology Review