نیروی هوایی آمریکا قراردادی تا سقف ۴۹ میلیون دلار با WindBorne Systems امضا کرده است. این شرکت استارتاپی که در سال ۲۰۱۵ در Redwood City کالیفرنیا تأسیس شده، با ناوگانی از حدود ۷۰۰ بالون خودمختار آب‌وهوایی، داده‌های سنسورهای جوی را در سراسر جهان جمع‌آوری می‌کند.

این قرارداد بزرگ‌ترین قرارداد تاریخی WindBorne است و بدون مناقصه رقابتی اعطا شده. آندری سوشکو، هم‌بنیان‌گذار و CTO شرکت، در گفت‌وگو با TechCrunch گفته است که دولت آمریکا «تشخیص داده برای این توانایی جمع‌آوری داده‌های جهانی، ما تنها شرکتی بودیم که می‌توانستیم به شکلی که نیازهای عملیاتی آن‌ها را برآورده کند، این کار را انجام دهیم.»

ساختار قرارداد به‌گونه‌ای است که نیروی هوایی تنها زمانی پرداخت می‌کند که به داده نیاز دارد؛ می‌تواند برای مناطق و بازه‌های زمانی مشخص سفارش بدهد. تاکنون ۱٫۷ میلیون دلار از این سقف سفارش داده شده و مدیران انتظار سفارش‌های بیشتر را دارند.

WindBorne چه کاری انجام می‌دهد#

داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط بالون‌ها هم به مشتریان فروخته می‌شود و هم به مدل پیش‌بینی آب‌وهوای خود شرکت، WeatherMesh 6، تغذیه می‌شود. این مدل در اوایل تابستان منتشر شد و شرکت ادعا می‌کند دقت بالاتری از مدل سنتی ECMWF دارد که با قوانین فیزیک اتمسفر را شبیه‌سازی می‌کند.

در آگوست ۲۰۲۶، WindBorne نخستین سازمانی شد که یک سامانه پروازی بدون موتور را برای جمع‌آوری داده در چشم طوفان فرستاد. بالون‌ها با تنظیم ارتفاع، تخلیه هوا یا رها کردن شن به‌عنوان بالاست، در بادها حرکت می‌کنند.

سوشکو درباره این دستاورد گفته است: «دو ماده اولیه برای این کار داشتیم: اول، مدل‌های باد و آب‌وهوای خوب و دانستن نحوه ناوبری در آن‌ها؛ دوم، ناوگانی به‌اندازه کافی بزرگ که بالون‌ها در جای درست باشند. این یکی از نخستین بارهایی بود که یک مدل یادگیری عمیق برای تصمیم‌گیری عملیاتی واقعی استفاده شد.»

شرکت در آگوست سال جاری ۳۷ میلیون دلار در دور Series B جذب کرده بود.

خوانش تحریریه#

این خبر از چند زاویه برای کسی که با داده و ایجنت کار می‌کند جالب است. اول، ساختار «داده‌محور بودن به‌عنوان مزیت رقابتی» اینجا به شکل ملموسی دیده می‌شود: WindBorne نه صرفاً یک مدل AI ساخته، بلکه یک زیرساخت فیزیکی جمع‌آوری داده دارد که تکرار آن برای رقبا پرهزینه است. قرارداد بدون مناقصه دقیقاً همین را تأیید می‌کند — دولت به‌جای رقابت، انحصار را پذیرفته.

دوم، جمله سوشکو درباره استفاده از مدل یادگیری عمیق برای «تصمیم عملیاتی واقعی» مهم است. فاصله بین «مدل پیش‌بینی خوب» و «مدل که یک بالون را واقعاً به داخل چشم طوفان هدایت می‌کند» هنوز بزرگ است و WindBorne می‌گوید این فاصله را پر کرده. برای سازندگان ایجنت، این نمونه‌ای است که نشان می‌دهد داده‌ی بومی و حلقه بازخورد فیزیکی می‌تواند مزیتی باشد که با fine-tune روی داده عمومی قابل کپی نیست.

سوم، عدد ۱٫۷ میلیون دلار در برابر سقف ۴۹ میلیون یادآوری می‌کند که این قرارداد یک «ظرفیت» است نه یک پرداخت قطعی. رشد ناوگان بالون‌ها مشروط به سفارش‌های آینده است و ریسک تمرکز روی یک مشتری دولتی همچنان پابرجاست.

منبع: TechCrunch AI