پژوهشگران امنیتی در شرکت Censys اعلام کردند بیش از ۸۰۰ نمونه از ابزار هک خودکار Artex را روی اینترنت بدون نیاز به رمز عبور در دسترس پیدا کرده‌اند. این ابزار که یک سیستم هوش مصنوعی چینی‌ساخت برای تست نفوذ خودکار است، از زمان انتشار عمومی‌اش در ماه ژوئیه با چندین حمله سایبری مرتبط شده است.

Artex یک ابزار متن‌باز است که به‌صورت رایگان قابل دانلود و اجرا روی سرورهای شخصی است و به همین دلیل برای کسانی که به مدل‌های پیشرفته‌تر امنیتی Anthropic و OpenAI دسترسی ندارند، گزینه‌ای محبوب محسوب می‌شود. Microsoft پیش‌تر Artex را سامانه‌ای از ایجنت‌های هوش مصنوعی توصیف کرده بود که می‌توانند «از مرحله شناسایی تا استخراج داده‌ها با حداقل تعامل انسانی» حمله سایبری انجام دهند.

Silas Cutler، پژوهشگر ارشد امنیتی در Censys و نویسنده گزارش، گفت همه نمونه‌های Artex به‌صورت مخرب استفاده نمی‌شوند و بسیاری متعلق به تست‌کنندگان مجاز هستند. اما مشخص نیست چرا صدها نمونه از این سامانه‌ها روی اینترنت باز مانده‌اند، چون خود نرم‌افزار نیازی به دسترسی عمومی از اینترنت ندارد.

شرکت‌های امنیتی استفاده از Artex را به حمله علیه صنعت مالی کره جنوبی در ماه سپتامبر و حمله به ConnectWise در اوایل اکتبر مرتبط دانسته‌اند. CrowdStrike حمله به بانک‌های کره جنوبی را به یک هکر چینی‌زبان نسبت داد که از یک نمونه Artex استفاده کرده بود. Censys گفت داده‌هایش نشان می‌دهد آن نمونه برای ماه‌ها روی اینترنت در دسترس بوده و داده‌های حمله‌ای فراتر از بانک‌های کره جنوبی، شامل شرکت‌های پرداخت و گیمینگ، را در خود داشت.

Microsoft در حمله به ConnectWise گفت هکرها از Artex برای نفوذ به محیط‌های ابری مشتریان استفاده کردند و با سرعتی داده‌ها را سرقت کردند که مدافعان «زمان کمی برای شناسایی و پاسخ» داشتند. بسیاری از این حملات از آسیب‌پذیری‌های ساده مانند رمزهای ضعیف و نبود احراز هویت چندعاملی بهره بردند.

Artex بسته‌شده شد، اما نسخه‌های متن‌باز همچنان فعال‌اند#

Artex پس از این افشاگری اعلام کرد به حالت بسته‌سورس (closed-source) می‌رود و انتشار بعدی را محدود به مشتریان پرداختی می‌کند. اما ده‌ها نسخه از کد Artex همچنان روی سایت‌های به‌اشتراک‌گذاری کد موجود است و در حملات فعال قابل استفاده‌اند.

این خبر برای سازندگان ایجنت و اتوماسیون چه معنایی دارد#

نکته اصلی این خبر نه کشف ۸۰۰ نمونه باز، بلکه الگوی تکراری آن است: ابزارهای ایجنتی که به‌طور خودکار حمله می‌کنند، اگر به‌درستی پیکربندی نشوند، هم خودشان و هم اهدافشان را در معرض خطر قرار می‌دهند. برای کسی که همین حالا با ابزارهای موجود ایجنت امنیتی می‌سازد، پیام روشن است — دسترسی عمومی به پنل کنترل یک ایجنت حمله‌گر، حتی اگر نیت اولیه تست مجاز باشد، ریسک واقعی ایجاد می‌کند. تغییر Artex به بسته‌سورس عملاً جلوی استفاده از نسخه‌های موجود را نمی‌گیرد؛ ده‌ها کپی از قبل روی اینترنت پخش شده‌اند و این واقعیت، مرز بین «دسترسی‌پذیر بودن ابزار» و «قابل‌ردیابی بودن آن» را از بین می‌برد.

منبع: TechCrunch AI