تورستن اسلوک، اقتصاددان ارشد Apollo Global Management (غول سرمایه‌گذاری خصوصی که مالک پیشین TechCrunch بود)، در یادداشت تازه‌ای اعلام کرده که هوش مصنوعی تاکنون «صفر بازده مالی» برای شرکت‌های آمریکایی خارج از صنعت فناوری داشته است.

اسلوک در این تحلیل روی شاخصی که آن را «S&P 493» نامیده تمرکز کرده است: ۵۰۰ شرکت شاخص S&P به‌منهای Alphabet، Amazon، Apple، Meta، Microsoft، Nvidia و Tesla. یافته او این است که حاشیه سود و درآمد به ازای هر کارمند در این شرکت‌ها بدون تغییر مانده و هیچ شواهدی از بهبود بهره‌وری ناشی از هوش مصنوعی دیده نمی‌شود.

او این پرسش را مطرح می‌کند که آیا این صرفاً به‌خاطر عقب‌ماندگی شرکت‌های غیرفناوری است. پاسخ او محتاطانه و به‌شدت شک‌برانگیز است: «هوش مصنوعی ممکن است یک ماشین‌حساب عالی باشد، اما در کسب‌وکار، هوش عمدتاً یعنی قضاوت.»

اسلوک در ادامه می‌نویسد که هوش مصنوعی «پاسخ‌گویی، اعتماد، فرهنگ، قواعد نانوشته، مبادلات اخلاقی و عدالت را درک نمی‌کند» — همه چیزهایی که ریسک اعتباری را شکل می‌دهند و در نهایت رشد درآمد و حاشیه سود را تعیین می‌کنند.

خوانش تحریریه#

این یادداشت برای کسی که همین حالا با ابزارهای هوش مصنوعی ایجنت یا اتوماسیون می‌سازد، پیام مشخصی دارد: مشکل از «کمبود هوش محاسباتی» نیست. اسلوک دقیقاً همان چیزی را هدف گرفته که بسیاری از گزارش‌های بهره‌وری از آن غافل‌اند — اینکه ارزش اقتصادی در کسب‌وکار از قضاوت، اعتماد و فرهنگ می‌آید، نه از سرعت تولید متن یا کد. اگر یک سازمان صرفاً ابزار هوش مصنوعی را وارد چرخه تولید کند و ساختار تصمیم‌گیری، مسئولیت‌پذیری و فرهنگ سازمانی‌اش دست‌نخورده بماند، این تحلیل پیش‌بینی می‌کند که حاشیه سودش تغییر نخواهد کرد.

اما یک احتیاط لازم است: اسلوک یک اقتصاددان مالی است، نه یک پژوهشگر بهره‌وری سازمانی. شاخص‌هایی که بررسی می‌کند (حاشیه سود، درآمد به ازای هر کارمند) متغیرهای کند-واکنش هستند و ممکن است هنوز تغییرات درونی بهره‌وری را نشان ندهند. همچنین S&P 493 طیف وسیعی از صنایع را دربرمی‌گیرد و میانگین‌گیری روی آن ممکن است اثرات بخش‌های خاصی را بپوشاند. این یادداشت بیشتر یک هشدار درباره‌ی انتظارات بیش‌ازحد است تا یک حکم قطعی درباره‌ی بی‌فایده بودن هوش مصنوعی.

منبع: TechCrunch AI