Meta در رویداد سالانه Connect ایجنت هوش مصنوعی خود با نام Muse را معرفی کرد. Mark Zuckerberg، مدیرعامل Meta، در این رویداد اعلام کرد که شرکت قصد دارد قابلیت‌های هوش مصنوعی را در همه‌جا گسترش دهد. Muse یک ایجنت مصرفی است که با دستگاهی به سبک تاماگاچی عرضه می‌شود؛ دستگاهی که Meta تأکید دارد فقط برای بزرگسالان طراحی شده است.

حرکت Meta در جهت مخالف رقباست. در حالی که OpenAI و Anthropic عمدتاً روی ابزارهای سازمانی و کدنویسی تمرکز کرده‌اند، Meta با Muse به سمت کاربر خانگی رفته است. Kirsten Korosec، خبرنگار TechCrunch، در پادکست Equity این شرکت معتقد است این انتخاب می‌تواند بازی به نفع نقاط قوت Meta باشد؛ شرکتی که سابقه‌ی طولانی در نفوذ به زندگی روزمره‌ی مردم از طریق Facebook، Instagram و WhatsApp دارد.

Sean O'Kane، خبرنگار دیگر TechCrunch، Muse را شخصاً آزمایش کرده است. او ایجنت را نسخه‌ی درونی Meta از OpenClaw می‌داند؛ ابزاری که Meta تیم توسعه‌دهنده‌ی آن را خرید و در محصولات خود ادغام کرد. O'Kane می‌گوید اولین کاری که با Muse انجام داد، اسکن حساب‌هایش برای یافتن وجوه بلااستفاده بود و واقعاً مبلغی پیدا شد. اما او این قابلیت را «یک ترفند مجلسی» توصیف می‌کند و می‌گوید چیزی نیست که استفاده‌ی مداوم از آن را توجیه کند.

پرسش اصلی درباره‌ی اعتماد است. Muse برای انجام کارهای مالی واقعی از کاربر اطلاعات حساس می‌خواهد؛ اطلاعات کارت اعتباری، حساب Gmail و داده‌های مشابه. O'Kane در این باره گفته است: «کسب‌وکار Meta فروش تبلیغات است. بله، استدلال می‌کنند که هرچه بیشتر درباره‌ی شما بدانند، تبلیغات دقیق‌تری خواهند داشت — اما من تا وقتی این رؤیا محقق نشود بیدار نمی‌شوم.»

تحلیل تحریریه: Muse چه چیزی را عوض می‌کند و چه چیزی را نه#

برای کسی که همین حالا با ابزارهای موجود ایجنت و اتوماسیون می‌سازد، خبر Muse تغییر عملی فوری ایجاد نمی‌کند. این محصول هنوز در مرحله‌ی اولیه است و جزئیات فنی، قیمت، یا محدودیت‌های دسترسی از متن پادکست مشخص نیست. اما یک نکته‌ی راهبردی دارد: Meta با Muse نشان می‌دهد که مسیر ایجنت‌های مصرفی هنوز باز است و همه‌ی بازیگران بزرگ به‌طور یکسان به سمت سازمانی نرفته‌اند. همان‌طور که در متا برای دسترسی زودهنگام به قابلیت‌های جدید Muse یک روش عجیب انتخاب کرد نیز مشهود است، این شرکت در حال آزمایش مرزهای تعامل با کاربر است.

آنچه با وجود این خبر تغییر نمی‌کند، مسئله‌ی اعتماد است. اگر شما در حال ساخت ایجنتی هستید که به داده‌های مالی کاربر دسترسی پیدا کند، تجربه‌ی Muse نشان می‌دهد که قابلیت‌های نمایشی (مثل یافتن وجوه بلااستفاده) برای حفظ کاربر کافی نیست. مسئله‌ی اصلی همان است که O'Kane مطرح کرد: کاربر حاضر است اطلاعات حساسش را به دست کسی بدهد که مدل درآمدی‌اش تبلیغات است؟ این سؤال، مستقل از کیفیت فنی ایجنت، همچنان باز است.

منبع: TechCrunch AI